De geheugenkunst van Frances A. Yates is een cultuurhistorische studie over hoe mensen in de oudheid en renaissance hun geheugen trainden en gebruikten als een krachtig mentaal hulpmiddel.
Yates onderzoekt hoe klassieke technieken van geheugenopslag — zoals het gebruik van mentale ‘paleizen’ — werden overgenomen en aangepast door denkers als Cicero, Giordano Bruno en andere renaissancefiguren. Het boek laat zien hoe geheugen niet alleen een praktisch hulpmiddel was, maar ook een filosofisch en spiritueel instrument.