De auteur was als bestuurslid verbonden aan Stichting 'DE Einder' . Omdat de regelgeving tn aanzien van euthanasie en hulp bij zelfdoding in de praktijk geen oplossing biedt voor vele mensen die vinden dat zij klaar zijn met leven, verleent hij hulp bij zelfdoding. Met 15 andere suicide counselors in ons land werkt hij samen met 'De Einder' . Zij brengen in praktijk dat als je de hulp wilt verbeteren, je de mens in nood ondertussen niet in de kou kunt laten staan. In verband met zijn streven naar transparantie heeft de auteur na iedere begeleiding zijn ervaringen voor toelating op schrift gesteld. DEze verslagen vormen zijn 'dagboek van een suicide counselor' . Hij verkent de morele grenzen van zijn geweten en verliest daarbij de kaders van publieke moraal, neergelegd in strafwetgeving en jurisprudentie, niet uit het oog. In 'De geur van abrikozenbloesem ontstegen' verantwoordt hij zich voor zijn werk al;s suicide counselor. DE eerste druk verscheen december 1998 en was in enkele weken uitverkocht.