Noaberpad

H. Hendrickx

• 08 juni 2002
• 9789070601744

Samenvatting:

Onze grens is niet meer wat hij geweest is. Hij leek voor alle eeuwigheid afgebakend, gemarkeerd met grenspalen van duurzaam (Duits) Bentheimer zandsteen - nauwkeurig en standvastig. En nu - de stenen staan er nog, maar je mag er zo langs. Wat eens de geheime sluippaadjes waren van smokkelaars en douaniers, zijn nu Groene Grensovergangen. Als je niet oplet sta je zonder er erg in te hebben bij de buren, geen Zollbeamter die je paspoort nog wenst te zien. 'Europa' is toch een realiteit. Wij hebben tegenwoordig niet meer de illusie - die je wel aan kon treffen bij onze voorgangers uit de socialistische en esperantische wandelbeweging uit het begin van de twintigste eeuw - dat het wandelen de wereldvrede bevordert, doordat het volkeren samenbrengt. Maar het Noaberpad kan wel de gelegenheid bieden voor een vreedzame ontmoeting met de streek langs de grens, z'n natuur en de mensen die er wonen. Een streek met een eigen culturele en landschappelijke identiteit, die zeker met de grens te maken heeft, maar niet van nationale grenzen afhankelijk is. Dat is in deze tijd toch een mooie gedachte?