Vader worden was voor mij een aha-moment. Zoals een rommelige vogel die met één beweging zijn veren glad schudt. Goed voor die kleine zorgen, dat is dus de bedoeling van mijn leven! Dat gevoel was er bij opa worden ook, natuurlijk. Maar nog meer was dat het moment van oh ja… zo is het dus om klein te zijn in een grote wereld. Een herkansing om te mogen meekijken naar hoe het ooit was. Zoals met kleindochter Maria bij krap drie levensjaren: ‘Ik wil wat ik wil maar dat willen papa en mama niet’. Zo helder had ik het niet eerder.
Over deze en andere zoektochten uit het kinderleven gaan de columns in dit boek. Een selectie uit de 'opastukjes' - eerder verschenen op joslammers.nl en in opiniekrant Argus - opgetekend als verslaggever te velde tijdens ruim tien jaar opazorgdagen.
Recensie(s)
‘Grappige verhalen. Leuk om te volgen hoe oppasopa het leven van zijn kleinkinderen en zichzelf humorvol observeert.’
‘Een lichtvoetig en grappig boek. Een aaneenrijging van cursiefjes die leest als een roman.’
‘Lief, fris, zacht, grappig en in heel mooi taalgebruik.’
‘Vermakelijk. Ben zelf ook maar eens gaan kijken en luisteren naar mijn kinderen.’
‘Zeer herkenbaar, grappig en ontroerend ook.’
‘Meer dan goed. Met volle teugen genoten van alle verhaaltjes.’
‘Als je eenmaal begint te lezen kun je niet meer stoppen.’
‘Ieder verhaaltje is weer een nieuwe glimlach.’
Lezersreacties op Goodreads, Hebban, Kobo en joslammers.nl