Betrouwbare kennis

Wetenschapsfilosofie houdt zich bezig met de aard, status en ontwikkeling van wetenschappelijke kennis. Vragen die hierbij aan de orde komen zijn. hoe kunnen we weten dat wetenschappelijke kennis betrouwbaar is? Waarom en in welke mate vertrouwen we op de resultaten van wetenschappelijk onderzoek? Waarin verschilt wetenschappelijke kennis en is er een typische wetenschappelijke methodologie? Herman Philipse behandelt in deze serie van acht hoorcolleges deze en andere vragen van de wetenschapsfilosofie en plaatst dit vakgebied in een historisch perspectief. Inhoud College 1. Betrouwbare kennis van Aristoteles tot Descartes H1. Probleemstelling en opzet van de serie H2. Analytica Posteriora van Aristoteles (384-322 v. Chr.) H3. De wetenschapstheorie van René Descartes College 2. Hume en Kant: twee Newtonianen H4. Sir Isaac Newton (1642-1727) H5. Het inductieprobleem bij David Hume (1711-1776) H6. De Copernicaanse omwenteling van Immanuel Kant College 3. Van neo-Kantianisme naar logisch empirisme H7. De opkomst en ondergang van het Neo-Kantianisme H8. Het logisch empirisme H9. Quineaanse quiddities College 4. De wetenschapsfilosofie van Karl Popper H10. These: van gerechtvaardigde kennis naar groei van kennis H11. Antithese: problemen voor Popper H12. Synthese: Thomas Kuhn en Imre Lakatos College 5. Het inductieprobleem en confirmatietheoriën H13. Het inductieprobleem opnieuw bezien H14. Comparatieve confirmatie H15. Bayesianisme College 6. Causaliteit, natuurwetten en wetenschappelijke verklaringen H16. Causaliteit H17. Natuurwetten H18. Wetenschappelijke verklaringen College 7. Wetenschappelijke unificatie en pluralisme H19. Van Aristoteles tot Newton H20. De eenheid der wetenschappen als werkhypothese H21. Pragmatisch pluralisme College 8. Empirisme versus wetenschappelijk realisme H22. Voorgeschiedenis: Descartes, Berkeley en Hume H23. Empirisme: van Mach tot Van Fraassen H24. Argumenten voor natuurlijk realisme