De schoonvader van mijn beste vriend

Manuel García schrijft over de stilte die jarenlang tussen twee mannen kan bestaan – en over de dag waarop die stilte barst. Een jeugdvriendschap, een bruiloft, en plotseling de vader van de bruid: een man wiens blik en handdruk de verteller doen wankelen. Hier wordt homoseksueel verlangen niet geschreeuwd, maar gevoeld in elke zenuw. Het titelverhaal is de meest melancholische en tegelijk meest opwindende van de bundel. Angelo, peetvader op de trouwdag van zijn beste vriend, ziet in Pietro Ansaldi niet alleen de schoonvader, maar de belichaming van alles wat hij nooit heeft durven nemen. De lift, de droom, de ochtend waarop die man voor zijn deur staat – het is een langzame, onontkoombare val. Hij opende in alleen een T-shirt en boxershort. Pietro’s blik gleed over hem, bleef hangen. “Waarom nodig je me niet uit om mee te gaan naar de slaapkamer?” vroeg hij, en de hand die over het kruis streek, was genoeg om de wereld te laten kantelen. Deze sensuele gayromance en MM-erotiek laten zien hoe passie tussen mannen kan ontstaan waar niemand haar verwacht – en hoe diep ze kan snijden.