Ik heb een zoon

Zoon is anders. Niet een beetje anders, maar op een manier die alles kleurt: hoe hij kijkt, praat, denkt, moppert, liefheeft, ontploft, zwijgt en de wereld probeert te overleven. In deze bundel kijkt een vader naar zijn zoon. Naar Ajax-bezoekjes, Donald Ducks met een deukje, rijst koken, hoofdpijn, woede-uitbarstingen, koningsdagen, voetbal, kleding, vakantiegedoe en de eindeloze worsteling met veranderingen, mensen en verwachtingen. Wat volgt zijn geen analyses of verklaringen, maar korte, scherpe observaties van het dagelijk leven in een gezin waarin humor en onmacht voortdurend naast elkaar op de bank zitten. Soms is het hilarisch. Soms pijnlijk. Vaak allebei tegelijk.